کنشگری کاریکاتوری

اینکه جنگ سوریه یا جنگ اسرائیل و فلسطین دستاویز بخشی از چپگراها و راستگراهای ایرانی قرار بگیره تا مثل طرفدارهای فوتبال به هم بپرن و برای هم کری بخونن، و اینکه کلن سعی کنن اخبار مربوط به هر جنگی رو طوری تحلیل کنن که حقانیت گرایش سیاسی و اجتماعی خودشون اثبات بشه، نه تنها کاریکاتوری از لیبرالیسم و سوسیالیسمه، بلکه بسیار غیرمسئولانه و غیراخلاقیه.

ایکاش جان انسانها فراتر از هر ایدئولوژی‌ای برامون اهمیت داشته باشه ..

تقابل "هنر" و "ایدئولوژی" به روایت زهرا رهنورد

"ایدئولوژی، به دلیل داشتن بایدها و نبایدها، چونان حاکمی سخت‌گیر، هنر را تحت سلطه خود گرفته و آن را از عرصه خلاقیت و شفافیت و صداقت که خاص هنر و هنرمندیست به عرصه فرمایش و دیکته سوق می‌دهد، مگر اینکه به عشق و ایمان تبدیل شده و به کلیه حوزه‌های خودآگاه و ناخودآگاه هنرمند نفوذ نماید.
[...]
نظریات اجتماعی هنر، هر یک به نحوی با ایدئولوژی آمیخته‌اند. [...] این آمیختگی به ایدئولوژی در صورتی قابل تحمل می‌شود که هنرمند از عشق و شوری درونی و باوری خودجوش بهره‌مند باشد و خود را از جبر ایدئولوژیکی که یکی از بدترین جبرهای اجتماعی و سیاسی است رها نماید. اما ناقد و مخاطب، هر دو به نحوی در معرض این ایدئولوژی قرار می‌گیرند و از مخاطرات ایدئولوژی متأثر می‌شوند و این همان امری است که پیوسته، آزادگان را بر علیه ایدئولوژی‌ها بسیج می‌نماید."
زهرا رهنورد، جامعه‌شناسی هنر و نقش ایدئولوژی، مجله هنرهای زیبا، شماره 9، تابستان 1380

لینک دانلود نسخه کامل مقاله