دوست
عزیزم، دکتر جواد حیدری به بهانهی اکران فیلم ”چ“، یادداشتی رو دربارهی ”اصول
جنگ اخلاقی” برای خبرگزاری تسنیم نوشته (لینک یادداشت).
این
چند خط رو برای ایشون نوشتم:
” آقای حیدری عزیز
مطلبتون
رو خوندم و خیلی استفاده کردم. ما اهالی جامعهشناسی عادت کردیم به نقد محتوایی اندیشه
اکتفا نکنیم و پیامدهای انضمامی هر اندیشهای رو هم مورد توجه قرار بدیم. من منطق شما
رو در حمایت از رویکرد چهارم در مواجهه با جنگ درک میکنم. اما بهنظرم باید به این
نکته توجه داشت که این شکل حمایت از جنگ در بستر زمانی و مکانی موجود، میتونه برخلاف
نیت شما پیامدهای نگرانکنندهای داشته باشه. دم دستترین پیامد احتمالی این حرف شما
میتونه تئوریزه کردن و اخلاقی جلوه دادن خشونت سیستماتیکی باشه که سالهاست در شکلهای
مختلفش تحت عنوان میراث انقلاب و جنگ به مردم اعمال میشه. یعنی به لطف نوشتههایی از
جنس این نوشتهی شما، از این به بعد، متولیان انقلاب و جنگ، بتونن برای رفتارهای خشونتآمیزشون
روکش آکادمیک و اخلاقی پیدا کنند! بهخصوص اونجایی که گفته میشه: ”... میتوان در یک
دعوای آشکارا عادلانه، حتا به خشونت گسترده دست یازید.“
ممکنه
شما بگید من بهعنوان یک آکادمیسین حرفم رو میزنم و برام مهم نیست که خبرگزاری تسنیم
با چه نیتی نوشتهی من رو منتشر میکنه و یا دیگران بعدها از این حرفهای من چه استفادهای
ممکنه بکنند. اما با توجه به شناختی که از شما و مشغولیتهاتون دارم، امیدوارم این
ملاحظات اتیکال رو جدی بگیرید. ببخشید که طولانی شد.
ارادتمند،
ابوالفضل “
