پابلو واجیونه / ترجمه:ابوالفضل حاجی زادگان
(منتشر شده در سایت یکشهر)
(منتشر شده در سایت یکشهر)
سکونتگاه های غیررسمی میتوانند بهواسطهی هزاران بنگاه، برای بیش از ۹۰ درصد جمعیتِ در حال افزایشِ یک شهر، شغل ایجاد کنند، و برای میلیونها خانواده که از پسِ هزینههای بازار رسمی مسکن برنمیآیند، خانه فراهم سازند. با این حال، هنوز مواجههی درستی با آنها صورت نگرفته است۱.
اقتصاد غیررسمی – که تخمین زده میشود در سطح جهانی به ارزش ۱۰ تریلیون دلار باشد – فرصتهایی را برای خانوارهای فقیرتر ایجاد میکند که اقتصاد رسمی از ارائهی آنها ناتوان است. به نفع حکومتهای محلی در کشورهای در حال توسعه - که اقتصاد غیررسمی نزدیک به ۵۰ درصد تولید ناخالص داخلیشان را به خود اختصاص میدهد – است که با پرداختن به مسائل ناشی از غیررسمی بودن، ۱- از راه پذیرفتن مناطق غیررسمی به عنوان بخشی از شهر؛ ۲- ارتقای زاغههای موجود؛ و ۳- پیشگیری از شکلگیری زاغههای جدید؛ امکانات حاصل از این نوع شهرنشینی را به فرصت تبدیل کنند.
اقتصاد غیررسمی – که تخمین زده میشود در سطح جهانی به ارزش ۱۰ تریلیون دلار باشد – فرصتهایی را برای خانوارهای فقیرتر ایجاد میکند که اقتصاد رسمی از ارائهی آنها ناتوان است. به نفع حکومتهای محلی در کشورهای در حال توسعه - که اقتصاد غیررسمی نزدیک به ۵۰ درصد تولید ناخالص داخلیشان را به خود اختصاص میدهد – است که با پرداختن به مسائل ناشی از غیررسمی بودن، ۱- از راه پذیرفتن مناطق غیررسمی به عنوان بخشی از شهر؛ ۲- ارتقای زاغههای موجود؛ و ۳- پیشگیری از شکلگیری زاغههای جدید؛ امکانات حاصل از این نوع شهرنشینی را به فرصت تبدیل کنند.
